Dr. Ömer Özdinç
Değerli dostum Ekrem Arslan’ın yönettiği “Kayıp Kamyon” filminin galasındaydık.
Son yıllarda dram-komedi türünde bu denli etkileyici bir yerli film izlediğimi hatırlamıyorum. Tüm ekibin emeğine sağlık.
Film sadece adı değil; hikayesi, senaryosu, oyunculukları, sahneleri, çekimleri, ayrıntıları gibi birçok özelliğiyle gerçekten “yerli” bir film olmuş.
Kuşaklar arası iletişim, sorumluluk duygusu, dostluk, vefa, yalnızlık, internetin hayatımızda kapladığı ve her geçen gün büyüyen alan gibi birçok toplumsal konuyu filmin akışını hiç bozmadan kıvamında işliyor. Ekrem Arslan’ın entelektüel birikiminin, popülere hitap eden yönünü bozmadan, filmin her tarafına sirayet ettiğini ve çok katmanlı bir yapı inşa ettiğini hissettim. Bu da, bilen bilir, bu türdeki filmler için çok zor bir iştir.
İznik ve civarında kayıp kamyonun peşindeki sıradan insanların dramatik ve komik yolculuğuna dikkatli bakınca “eski” kayıp değerlerin peşinde “yeni”yle girilen bir diyaloğa ve karakterlerin yolculuk sırasındaki dönüşümüne şahit oluyoruz. Düzen ve sorumluluk gibi değerleri merkeze alan geleneğin (Vasıf dede karakteri) ve “yüreğinin götürdüğü yere” gitme kavgasındaki “yeninin” (torun Zeynep), kayıp kamyonun arandığı yolculuktaki diyalektiği filme sosyolojik bir derinlik kazandırırken iyilik, kötülük, vazife, inanç, bilinç meselelerini filmin ele alış şekli de felsefi düzeyde okuma yapmak isteyene geniş bir alan bırakmış.
Filmde kullanılan semboller (ukulele, hemşire, kayıp kamyon vb.), işlenen konular, zaman zaman şiirsel tada varan sahneler zihinde birçok düşünceyi tetikleyip izleyeni mevcut kalıplardan özgürleştiriyor.
Filmin sonunu anlatmayacağım ama genelde “z kuşağı”, “internet dünyası” gibi ümitsiz ifadeler eşliğinde konuşulan meselelere dair yeni imkanları işaret ettiğini ve bu sefer sinema salonundan ümitli ayrılmamızı sağladığını söyleyebilirim.
Son zamanlarda bazı reklam panolarında görüyorum “izlediğinize değsin” sloganını. İnternet ve platformların yaygınlaşmasıyla birlikte çok içerik izler duruma geldik. Bunlar içinde gerçekten “değecek” olanları ayıklamak lazım. Film ekibi de gerçekten “değecek” bir film ortaya çıkarmış.
Nice güzel işlere…
